Муҳтарам намояндагони Академияи идоракунии давлатии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон,
Муҳтарам омӯзгорон ва коршиносон,
Муҳтарам роҳбарон ва кормандони мақомоти давлатӣ,
Ҳозирини гиромӣ!
Пеш аз ҳама, ҳамаи Шуморо ба муносибати оғози курсҳои такмили ихтисос ва бозомӯзии хизматчиёни давлатӣ самимона хайрамақдам гуфта, ба ҳар яки Шумо дар роҳи омӯзиш, такмили донишҳои касбӣ ва фаъолияти минбаъдаи хизматӣ барору муваффақият орзу менамоям.
Имрӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти роҳбарии хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон марҳилаи нави рушди давлатдорӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоиро тай намуда, дар роҳи таҳкими истиқлоли давлатӣ, баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум ва тақвияти нуфузи байналмилалии кишвар қадамҳои устувор мегузорад.
Дар ин раванд нақши хизматчиёни давлатӣ ҳамчун неруи асосии татбиқкунандаи сиёсати давлатӣ, ҳомии манфиатҳои миллӣ ва таъминкунандаи рушди устувори ҷомеа аҳаммияти махсус касб менамояд.
Муҳтарам ҳозирин!
Ҷаҳони муосир бо суръати бесобиқа тағйир меёбад. Имрӯз мо шоҳиди таҳаввулоти ҷиддии сиёсӣ, иқтисодӣ ва технологӣ ҳастем. Рақобати геосиёсӣ, тағйирёбии низоми иқтисоди ҷаҳонӣ, таҳдидҳои нави амниятӣ, рушди босуръати технологияҳои рақамӣ ва зеҳни сунъӣ, инчунин таъсири тағйирёбии иқлим ба иқтисод ва амнияти озуқаворӣ аз ҳар як давлат тақозо менамояд, ки низоми идоракунии худро пайваста такмил диҳад.
Дар чунин шароит сармояи асосии ҳар як давлат на танҳо захираҳои табиӣ, балки инсонҳои соҳибдониш, дорои ҷаҳонбинии муосир ва масъулияти баланди шаҳрвандӣ мебошанд.
Таҷрибаи давлатҳои пешрафтаи ҷаҳон нишон медиҳад, ки пешрафти онҳо пеш аз ҳама ба сифати идоракунии давлатӣ вобаста мебошад. Кишварҳое чун Сингапур, Кореяи Ҷанубӣ, Ҷопон ва як қатор давлатҳои пешрафтаи Аврупо маҳз тавассути ташаккули хизмати давлатии касбӣ, самаранок ва ҷавобгар тавонистанд рушди босуръати иқтисодиро таъмин намуда, сатҳи баланди зиндагии аҳолиро ба вуҷуд оранд.
Ҳамзамон, таҷрибаи давлатҳои минтақаи Осиёи Марказӣ низ нишон медиҳад, ки имрӯз рақобати воқеӣ байни кишварҳо на танҳо барои ҷалби сармоя, балки барои ҷалби технологияҳои нав, рушди иқтисоди рақамӣ, омода намудани мутахассисони баландихтисос ва баланд бардоштани сифати идоракунӣ ҷараён дорад.
Аз ин рӯ, имрӯз аз хизматчии давлатӣ дониши амиқи касбӣ, ҷаҳонбинии васеъ, қобилияти таҳлил, малакаҳои идоракунӣ ва омодагӣ ба кор дар шароити тағйирёбандаи ҷаҳонӣ талаб карда мешавад.
Муҳтарам иштирокчиёни курсҳо!
Дар асри XXI рақобати асосӣ байни давлатҳо дигар танҳо барои захираҳои табиӣ нест. Имрӯз рақобат барои дониш, технология, навоварӣ ва сармояи инсонӣ мебошад.
Дар чунин шароит хизматчии давлатӣ бояд ҳамеша барои омӯзиш, такмили ихтисос ва аз худ намудани таҷрибаи пешқадам омода бошад.
Имрӯз ҷомеа аз мақомоти давлатӣ тарзи нави кор, масъулияти бештар ва идоракунии самаранокро интизор аст. Ҳадафи асосии ҳар як хизматчии давлатӣ бояд ноил шудан ба натиҷаҳои воқеӣ, ҳалли масъалаҳои шаҳрвандон ва саҳмгузорӣ дар рушди давлат бошад.
Ин фарҳанги кор бояд бар пояи қонуният, масъулиятшиносӣ, шаффофият, адолат, интизоми хизматӣ, истифодаи технологияҳои муосир ва эҳтиром ба ҳуқуқу манфиатҳои шаҳрвандон бунёд гардад.
Мардум фаъолияти моро на аз рӯи шумораи маҷлисҳо, ҳисоботҳо ва санадҳои таҳияшуда, балки аз рӯи корҳои анҷомёфта ва натиҷаҳои воқеии онҳо арзёбӣ менамоянд.
Аз ин рӯ, баланд бардоштани самаранокии идоракунӣ, рушди ташаббускорӣ, соддагардонии расмиёти маъмурӣ, рақамикунонии хизматрасониҳо, ҷалби сармоягузорӣ, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва беҳтар намудани муҳити соҳибкорӣ бояд аз ҷумлаи самтҳои афзалиятноки фаъолияти ҳар як мақомоти давлатӣ бошад.
Муҳтарам ҳозирин!
Яке аз масъалаҳои муҳими замони муосир ҳифзи манфиатҳои миллӣ ва таҳкими пояҳои давлатдорӣ мебошад.
Дар ҷаҳони имрӯза мубориза танҳо дар майдонҳои иқтисодӣ сурат намегирад. Имрӯз мубориза барои афкор, арзишҳо ва ҷаҳонбинии ҷомеа низ идома дорад.
Аз ин рӯ, ҳар як хизматчии давлатӣ бояд дорои маърифати баланди сиёсӣ, ҳуқуқӣ ва иттилоотӣ бошад, манфиатҳои давлат ва миллатро амиқ дарк намояд ва дар фаъолияти худ ҳамеша онҳоро ҳимоя кунад.
Хизматчии давлатӣ танҳо иҷрокунандаи вазифа нест. Ӯ симои давлат дар назди мардум, муаррифгари сиёсати давлатӣ ва ҳомии манфиатҳои миллӣ мебошад.
Аз сатҳи дониш, фарҳанги муошират, масъулиятшиносӣ ва садоқати ӯ ба Ватан эътибори мақомоти давлатӣ ва сатҳи боварии шаҳрвандон ба давлат вобаста мебошад.
Мо бояд дар фаъолияти худ ҳамеша манфиатҳои давлату миллатро аз ҳама боло гузорем, ба арзишҳои муқаддаси Истиқлоли давлатӣ, ваҳдати миллӣ ва суботи сиёсӣ содиқ бошем ва барои ҳифзу таҳкими онҳо саҳми арзандаи худро гузорем.
Муҳтарам иштирокчиён!
Боиси қаноатмандист, ки қисми зиёди иштирокчиёни ин курсҳоро ҷавонони соҳибмаълумот ва фаъол ташкил медиҳанд.
Ҷавонон имрӯз қувваи бузурги пешбарандаи ҷомеа мебошанд. Маҳз онҳо дар оянда идомадиҳандагони сиёсати давлат ва роҳбарони соҳаҳои гуногун хоҳанд гардид.
Аз ин рӯ, омода намудани насли нави хизматчиёни давлатӣ, ки дорои донишҳои муосир, ҷаҳонбинии стратегӣ, фарҳанги баланди хизматӣ ва садоқати комил ба Ватан мебошанд, яке аз вазифаҳои муҳимтарини мо ба ҳисоб меравад.
Боварии комил дорам, ки иштирокчиёни курсҳо аз имкониятҳои фароҳамгардида самаранок истифода намуда, дониш ва малакаҳои навро дар фаъолияти амалии худ татбиқ хоҳанд кард.
Дар фарҷом мехоҳам таъкид намоям, ки ояндаи Тоҷикистон аз сатҳи дониш, масъулиятшиносӣ, ватандӯстӣ ва фаъолияти содиқонаи ҳар яки мо вобаста мебошад. Ҳар қадар хизмати давлатӣ касбӣ, поквиҷдонона ва самаранок бошад, ҳамон қадар давлат неруманд, иқтисод устувор ва зиндагии мардум беҳтар хоҳад гардид.
Ба роҳбарият ва ҳайати омӯзгорони Академияи идоракунии давлатии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон барои саҳми арзишмандашон дар омода намудани кадрҳои соҳибкасб изҳори сипос намуда, ба ҳамаи иштирокчиён дар омӯзиш, фаъолияти хизматӣ ва хизмати содиқона ба давлату миллат муваффақиятҳои нав орзу менамоям.
Бигзор донишу таҷрибаи андӯхтаи Шумо барои пешрафти Тоҷикистони азиз, таҳкими давлатдорӣ, рушди иқтисоди миллӣ ва баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум хизмат намояд.
Ташаккур барои таваҷҷуҳатон!
